• Liesbeth de Rooij: harde-kern-vrijwilligster bij CDW

    Marijke Dekker

Liesbeth de Rooij: ,,Ik ben trots op CDW"

WIJK BIJ DUURSTEDE Haar leven draait om voetbal. En om haar drie bij CDW keepende jongens: man Diek en zonen Rick (15) en Didier (10). Het scheelt niet veel of het hele gezin wóónt op het voetbalveld en in de kantine. Onzichtbare, maar onmisbare vrijwilligers. Met een groot hart voor hun club. Liesbeth de Rooij: van harde kern-fan bij Feyenoord tot harde kern-vrijwilliger bij CDW.

Marijke Dekker

De in Werkhoven geboren Liesbeth is nooit een echt 'meisje-meisje' geweest, zegt ze zelf. "Ik had een hekel aan jurken en klom het liefst overal in en op. Een echte rouwdouwer." Ze is sport-minded, doet als meisje op hoog niveau aan paardrijden, en ontwikkelt door haar vader, die graag voetbal op tv kijkt, een passie voor voetbal. Vanaf haar 18e is het echt raak. Samen met haar vriendje - en nu echtgenoot - Diek bezoekt ze alle nationale én internationale wedstrijden van Feyenoord. "We waren overal bij, hoorden tot de harde kern. Maar we waren geen hooligans, hoor!"

Diek speelt in die tijd al bij CDW, waar hij vanaf zijn jeugd af en aan voetbalt. Liesbeth's liefde voor CDW ontstaat als hun twee zoons gaan voetballen. Vanaf dat moment zijn Diek en Liesbeth vooral bij de club te vinden. Liesbeth doet de was voor de selectie en de kantine, de weco-wedstrijdplanning, kantinedienst, organisatie van het 4-tegen-4-toernooi en het kleding- en sleutelbeheer. Om maar eens wat te noemen. Alles bij elkaar zeker zo'n 20-25 uur per week. Ook Diek draait wekelijks zo'n 20 uur belangeloos mee. En dat naast hun gezin, het stukadoorsbedrijf van Diek, de kapsalon en het ballonnendecoratiebedrijf van Liesbeth. "Een kwestie van hard werken, strak plannen, flexibel zijn en prioriteiten stellen."

Wat motiveert Liesbeth om zoveel vrijwillig voor de club te doen? "Het verenigingsgevoel. Het overeind houden van de club waarmee we veel hebben. Iedere vereniging heeft recht op een gezond bestaan. Dan heb je vrijwilligers nodig. Anders kan een club niet bestaan. Als niemand het doet, doe ik het wel. Bovendien is het mooi om te zien als iedereen er weer spik en span bijloopt. Fijn om een bijdrage te kunnen leveren. En als ik bij een eindfeest toch maar weer achter de bar sta, doe ik het voor de jongens. Die gun ik een mooi eindfeest."

Ook CDW kampt met een tekort aan vrijwilligers. "Mensen hebben het allemaal druk, vinden het ook normaal dat alles geregeld is. Zeggen 'ik betaal toch contributie', maar hebben niet in de gaten wat er achter de schermen moet gebeuren om de club draaiende te houden. Willen graag de faciliteiten gebruiken, maar een helpende hand is vaak teveel gevraagd. Het zijn meestal dezelfde mensen die bijspringen. Ik hoef geen schouderklopje, blijf eigenlijk liever op de achtergrond, maar zou het fijn vinden als meer mensen een handje helpen. Laten we trots zijn op onze mooie (team)sport, die jongeren veel brengt: inzicht, samenwerken, discipline en verantwoordelijkheidsgevoel."